Op een rommelmarkt kocht een vriendin van mij deze LEDlamp. De verkoopster garandeerde dat het ding werkte, maar dat bleek thuis toch niet het geval. Nou was 2 euro geen wereldbedrag, maar de teleurstelling was er niet minder om.

Eerst werd het ding opgeladen: het zwakke rode schijnsel van een LED in de lamp werd zichtbaar en er werd 600 mA getrokken uit een USB-lader, maar daar was dan ook alles mee gezegd: na 1 uur opladen kwam er geen licht uit. Dus...

Open ermee!

En dat openen is verrassend eenvoudig. Aan de onderkant van de lamp vind je 6 heerlijke, gewone kruiskopschroeven. Nadat je die verwijderd hebt en de lamp weer omdraait, valt er een soort ei-vormige eenheid uit.

Daar zit echt alles in, dus geen moeilijk gedoe met draden of schakelaars die eruit vallen.

Het ei-vormige deel kun je gewoon netjes losschroeven (linksom draaien zoals met gewone schroeven) en sluit met een rubber pakking redelijk waterdicht af.

Met het losschroeven van het 'ei' krijg je zicht op het innerlijk.

Wauw! Wat een veraderming om gewoon weer eens net soldeerwerk te zien, draden met veel koper in plaats van een paar lullige adertjes én te zien dat de LEDs op een volledig aluminium print zitten! Het kán dus wel en je betaalt er ook voor (nieuwprijs (2026) 5 tientjes) maar de prijs zegt tegenwoordig zelden nog iets over de kwaliteit.

Het enige jammere is dat het typenummer van het 14-potige IC afgeschuurd is, alleen de 8-poter is leesbaar (AP5056, de laadregelaar voor de lithium-cel).

Nou is dat opzich niet erg, daar het andere IC toch een microcontroller is en je het IC wel kan vervangen, maar je zonder de software niet verder komt.
Eerst de spanning van de cel eens gemeten: die was 4 Volt, dus prima geladen. Maar bij een poging in te schakelen gebeurde er niets. Wegens tijdgebrek moest ik er op een ander moment nog eens naar kijken en bleef de lamp dus hier.

Oorzaak: de cel?

Verder onderzoek was uiterst prettig: met 2 (wederom) gewone kruiskopschroeven kon de print van de basis losgenomen worden om de 18650 lithium cel te inspecteren.

Volgens opdruk is het een 2000 mAh cel van Uquan, die netjes los te koppelen is met een stevig klemmende connector én netjes ingepakt is met krimpkous en isolatiekarton aan beide kopse kanten.

De samenbouw en vermogens-opgave van de cel wekt gewoon vertrouwen, want 2000 mAh is een hele reëele opgave en de moeite die gedaan is om kortsluiting op welke manier dan ook te voorkomen, is zonder meer netjes.

In de tussentijd had de lamp enkele dagen gestaan en de accu was nu echt plat: 0,7 Volt. Ik draaide de accu om en zag toen een bobbel onder het krimpkous zitten.

Batterijveiligheid serieus genomen

Dus voorzichtig het krimpkous weggesneden en gepeuterd en: er zit gewoon een beveiligingsprint bij de cel! Netjes gepuntlast en extra geïsoleerd met een stuk karton op de cel en ook hier weer dikke, stevige draden die netjes gesoldeerd zijn.

Voor er een nieuwe cel aangeknoopt werd, ging ik eerst met de labvoeding aan de gang. Die toonde aan dat de print met de SMD-LEDs prima werkte. Bij aanbieden van 4 Volt op de accu-aansluitingen konden de LEDs in 4 helderheidsstappen geregeld worden. Tijd voor een nieuwe cel dus.

Nou zijn nieuwe (lees: tweedehands) cellen ruim voorradig in huize Voorloop, dus dat was het probleem niet, maar er bleek meer stuk.

Bij voorbereiden van de nieuwe cel bleek het opladen prima te werken, maar in ontladingsrichting was de MOSFET hoogstwaarschijnlijk stuk, of het spanningsdetector-IC reageerde niet correct waardoor de MOSFET niet opengestuurd werd.

Celbeveiligingsprint defect

Daarbij kwam ook de oorzaak van diep-ontlading aan het licht: in rust trok het beveiligingsprintje zo'n 1 mA. Dat lijkt weinig, maar een 2000 mAh cel houdt dat niet lang vol en ik had ook geen idee of er bij andere spanningsdrempels misschien wel meer stroom getrokken zou worden.

Dat werd dus ook een nieuw beveiligingsprintje. Normaliter repareer ik liever, maar de dubbele MOSFET op dit printje, in een nogal ongebruikelijke pin-bezetting, de prijs daarvan (even duur of duurder dan een nieuw printje) én het uiterst kleine formaat van de print van 4 bij 25 mm of zo hielp niet mee in de keuze.

De puntlasser kwam erbij (het is even een investering, maar wat ben ik blij met m'n kWeld) en twee nieuwe strips 0,15 mm dik nikkel werden aan een tweedehands Panasonic CGR18650CG gelast, wat enige angst inboezemde bij de vriendin die de werkzaamheden gadesloeg. Instelling van de Kweld: 25 joule.

Het 1S beveiligingsprintje is afkomstig van Nkon.nl, EAN 8438493106107 . Dergelijke printjes bieden speciale puntlas-locaties, omdat het koper op de print veel te goed geleidt. Ik heb op 12 joule gepuntlast en zelfs daarbij rook ik het substraat een beetje, 10 zou misschien beter geweest zijn.

Met isolatiekarton en wat blauw krimpkous werd de cel zo goed mogelijk weer ingepakt, helaas scheurde het bij verwarmen omdat de cel met beveiligingsprint net te dik bleek.

De batterijconnector werd weer met die van de print verbonden en de print werd weer vastgeschroefd aan de basis.

Daarna het ei-vormige deksel weer op de basis schroeven (let op de uitlijning van de gaten van de rubber pakking!) en de basis weer in de lamp schroeven.

Doet de lamp het nu niet ondanks voldoende geladen cel? Geen nood. De beveiligingsprintjes hebben vaak even een schopje nodig om tot leven te komen door ze met een lader te verbinden.

Tot die tijd spert de ontlaad-MOSFET en meet je dus ook geen (of een zeer afwijkende) spanning op de uitgang van de beveiligingsprint.

Succes!

Jawel. Hij doet het weer! Wéér een apparaat van de schroothoop gered.

---